2.6.10

hayat yerince güzel

Kızını dövmeyen kazanı döver misali demincek beyin hücrelerimle bi kavga ettim, fena olmadı. Biraz acımasız şeyler şu beyin hücreleri. Napıcakları belli olmuyor. Salak şeyler yaptığımda elinde bastonlu dede figürü vardır ya, onun gibi takılıyolar. Yok ev hapisleri, hayat ne salak falan gibi luusırlaşmalar vs. Demin yine işim düştü işte. Hayli ateşli sayılabilcek bi tartışmaya giriştiler. ''Gören de dünyanın sonuydu, nolcak yani'' falan diyorum tüm sevimliliğim ilen. Diyolar ki; ''sıçarım'' falan. Güzel şeyler ama bakma, yaşama uğraşını dikleştirmekte diğer organlardan çok daha iyiler. İnanmıyorsan ona sor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder