Gölge

İnsanlarla problemim ne biliyor musun Gölge? Yoruyorlar beni, onların yanında hiçbir şey yapmasam bile çok yoruluyorum. Endişelerine ortak olmamı istiyorlar, mutluluklarını paylaşmamı, acılarını kendi acımmış gibi hissetmemi istiyorlar. Bunları yapabilirim aslında, çok bir şey yapmaya gerek yok, birkaç jest ve mimikle her şeyi anlıyormuş gibi görünmem mümkün. Ama bitmiyor işte Gölge. Bir insanı bir kez anlar gibi yaptın mı sonu gelmiyor bunun. Dipsiz bir empati kuyusunun içine çekmeye çalışıyorlar sonra. Kimsenin kimseyi umursamadığı bir yer var mı Gölge? Benim gerçekten mutlu olabileceği tek yer orası galiba...

Ali Lidar

Trajedi

Hepimiz birini bulup onu öpünce mutlu olmak istiyoruz ama bu fırsat elimize geçtiğimizde bunun içine sıçmak için her şeyi yapıyoruz. Demek ki hepimiz salağız

Ne demiş Žižek

''Bir çözüme doğru giden ilk adım sorunun nerede olduğunu doğru bir şekilde tespit edebilmek. Sorunu görme biçimimiz sorunun bir parçası. Mesela ırkçılık veya cinsiyetçilik. Bu sorunları genelde bir 'hoşgörü' çerçevesi içinde formüle etmeye alıştığımızı fark ediyor musunuz? 'Daha çok hoşgörüye ihtiyacımız var' gibi. Fakat ırkçılık bir hoşgörü meselesi değildir. Hoşgörü çok sınırlı bir değerdir benim için. Her zaman verdiğim bir örnek var, Martin Luther King. Hiçbir zaman hoşgörüden bahsetmedi. Veya feministler. İşte ideoloji budur. Irkçılığın bir hoşgörü sorunu olduğunu söylediğimiz zaman, sorunu zaman mistifiye etmiş oluyorsunuz. Sorunu, farklılığı doğallaştıran bu hatalı siyasi liberalizm çerçevesinden kurmuş oluyorsunuz ki, o zaman hoşgörü göstermekten başka yapacak bir şey kalmıyor''

bazı şeyler

Çok yakın olmak ani uzaklığı da beraberinde getiriyor. Çok yakın olduğun insana çabuk sinirleniyorsun çünkü. Olmasa da olur'larının zaman zaman olmaması normalken (ve hatta öğrendiğin kadarıyla olması gerekenken ya da dünya düzeniyken diyelim) olmazsa olmazlar'ının bir an için ortadan kaybolması can sıkıyor. oysa canın çok sıkılmaz senin, canını sıkan şeyleri sevmezsin. katlanabilme gibi bir özelliğinin de olmadığının farkındasın. çok sevdiğin insanlar hariç. bu da onların şımarıklığıdır, bir şekilde senin bu durumundan faydalanma hallerinden kesitlerdir. o duygu geçene kadar beklersin. arada söylenirsin tabii. söylenirsin, çünkü anlamıyordur, kayıtsızdır. seni sevdiğini söyleyen bir insanın şikayet ettiğin duruma bu kadar kayıtsız kalmasının mantıklı bir açıklamasını bulmaya çalışırsın. bulamazsın, hemen psikolojik çözümleme yapmaya çalışırsın ama bilirsin ki boş işlerdir, vazgeçersin. bu duygunun geçeceğini bilirsin, bu gidişin gidiş olmadığını da bilirsin. arkadaşlarının arkadaşlarını hiçbir zaman sevmemişsindir. zorunlu birlikteliklerdir, sıkıcıdır, dayatmacıdır. bu durum gitgide daha boş insanları da beraberinde getirir. tahammül ettiğin aptallık arttıkça çevrende tortu haline gelen içinde beyin olduğu şüpheli kafa sayısı da artar. zordur çünkü tahammül seviyen aşınalı epey zaman olmuştur.

İkisi

''Duygusal olmamız bazı şeylere karşı hassas olduğumuz anlamına gelmiyor, bu ikisini birbirine karıştırmamak gerekiyor'' 

Haneke

öyle oldu

içmek eylemi vücudumu yormaya başladığı zamanlarda oluşan ağrılar 'keşke tadında bıraksaydım' sorusunu beraberinde getirmiyor. daha çok 'ne derdim vardı lan' cümlesi geliyor. son zamanlarda ne oldu ne bitti filan. onla da alakası yok aslında. öğretilmiş bir şeydir ya hani: ''ne derdin vardı da bu kadar içtin'' öylesine bi soru yani. bir çok soru gibi. hep öylesine aslında. her şey öylesine. her bok öylesine. her şey öylesine. kafam ağrıyor hem önü hem arkası. uykum gelip canım uyumak istemediğinde oluşan bi ağrı çeşidim var. adı sinsirella. şaka yaptım o deil. yani adı o değil, acısı gerçek hakiki. henüz bir adı yok. neyse yatıcam ben. bu ara çok sinirim di mi? bence de.

keyfimin tek kahyası

bi şe yazacaktım ama vazgeçtim

öyle mi britney?

ver veriştir tak takıştır. olay oysa bilelim

hayal kırıklığı

bildiğimiz üzüntülerden değil. çaresizlik, bi kenara çekilip akıp gidenleri izleme, elden bi şey gelmeme değil. 

hayal kırıklığı, konduramama, anlamlandıramama, (üzüntünün aksine) mantıklı düşünüp adımlarını bu şekilde atma, mesafe koyma isteği, en nihayetinde durum için üzülsen de en doğrusunun bu olduğunu bildiğin için mesafeni koyma. daha da uzayıp sakız olmaz umarım. 

mutluluk